slideshow 1

De Pen

De Pen

“De Pen” een pagina geschreven voor- en door (jeugd) ruiters!
Wanneer je “De Pen” krijgt toebedeeld dan ben je vrij een stukje te schrijven over jezelf. Een informatief stukje over wie je bent, wat je doet, en waarom nou die IJslandse paarden voor jou zo belangrijk zijn, je ervaringen met het IJslandse paard etc. Geef er maar een mooie draai aan, zodat het gewoon een leuk stukje is om te lezen voor je mede (jeugd) leden. De bedoeling is dat er elke maand een “Pen” wordt geschreven en doorgegeven!
Tip: voor het plaatsen van foto’s hebben we deze als los bestand nodig, dus een JPG bestand. Geef ook even aan wie de fotograaf is en welke tekst erbij moet (naam paard of evenement).
Heel veel plezier met het schrijven wanneer je “De Pen” krijgt en ook heel veel plezier met het lezen van “De Pen”!
 

De Pen van Michel Venner

Michel Venner met Barón frá Skammbeinsstöðum - Roderath 2009
Michel Venner met Barón frá Skammbeinsstöðum - Roderath 2009
Michel met Snilld frá Gillastöðum - MEM 2010 (foto Dester van Nunen)
Michel met Snilld frá Gillastöðum - MEM 2010 (foto Dester van Nunen)

Hallo, ik ben Michel Venner. Ik ben nu 18. Ik woon in Meijel. Omdat mijn broertje Frank bij Eric Fokker in de klas zat, kwam ik bij Cees en Isabelle om te helpen en de paarden te verzorgen als ze weg waren. Rijden deed ik niet, want ik had niet veel met paarden.

In augustus 2008 zei Cees dat ik toch maar eens moest gaan rijden. Toen ben ik begonnen met rijden op Barón frá Skammbeinsstöðum. Het jaar er op reed ik hem op de hengstenkeuring in de hengstenshow. Eerder dat jaar reed met hem mijn eerste wedstrijd en won de T7. Ook won ik dat jaar de T7 bij het NK Jeugd en de T7 en de V3 op het NK.

Stilaan begon ik meer paarden te rijden en mocht ik ook af en toe telgangen, wat mij goed beviel, zo goed dat ik april 2010 mijn eerste telgangwedstrijd reed met Snilld frá Gillastöðum. In augustus 2010 was het MEM waar ik met Snilld en met Andi vom Wiesenhof meerdere medailles gewonnen heb. Ondertussen zat ik in het examenjaar van de Havo en besloot ik na mijn examen naar de Hoefsmeden opleiding in Deurne te gaan en van paarden mijn beroep te maken. De laatste 2 jaar besla ik de paarden hier zelf, ook de wedstrijdpaarden en paarden van anderen.

In 2011 heb ik onder andere met Snilld de WK gereden en bij de Young riders zijn we 2de geworden in de Telgangproef. Nu rijd ik soms we 10 paarden op een dag, rij ik jonge paarden in en rij ik trainingspaarden van anderen. Ook heb ik in april 2012 3 paarden. Waarvan ik er 2 zelf ingereden heb, op de keuring voorgesteld.

Ondertussen ben ik al 4 keer op IJsland geweest en ga van de zomer daar een tijdje werken bij Marjolein Tiepen.

 

Ik geef mijn pen door aan Christa Rike.

De pen van Sophie de Munck

Kolka in Meijel
Kolka in Meijel
Sunna op het strand
Sunna op het strand

Hoi iedereen!
 

De meesten van jullie kennen mij waarschijnlijk niet (maar ik vind het leuk dat ik “de Pen” heb gekregen) dus ik zal me even voorstellen: Ik ben Sophie de Munck, 14 jaar. Ik woon met m’n ouders en drie zusjes in Raamsdonk ( een klein dorp in Brabant) Op dit moment zit ik in de 3e van het VWO, en ik had het daar de laatste tijd nogal druk mee, vandaar dat het zo lang duurde… Naast paardrijden zit ik ook nog op hockey, want dat vind ik ook heel gezellig.

Omdat mijn moeder altijd al paard reed was ik altijd bij paarden in de buurt, en vanaf m’n zesde ben ik ook gaan rijden. Na een mini-shetlander, een kleine, hele snelle welshen een chagrijnige  dressuurpony ging ik op IJslanders rijden. Met die dressuur pony kon ik weinig naar buiten omdat ze overal van schrok, en daarom reden we bijna alleen in de bak, terwijl ik buiten rijden ook leuk vond. Toen zijn we gaan kijken naar een betrouwbaar, niet te schrikachtig paard,en… daar was onze eerste IJslander: (winter 2008)Refur, een ongelooflijke lieverd (en nog knap ook). De tölt(nog nooit meegemaakt!) vonden we (natuurlijk) kei leuk.Refur werd het paard van m’n moeder, en toen kwam er zomer 2008 nog een bij:Sunna, een lieve 12-jarige merrie. Daar waar Refur liever lui dan moe was, stampte Sunna na anderhalf uur rijden nog steeds trots de straat door. We hebben erg veel van elkaar geleerd , en veel lol gehad. In de zomer 2010 reden we onze eerste wedstrijd, de jeugdwedstrijd in Meijel.Sunna vond het nog spannender dan ik en was hartstikke lateraal, maar desondanks vond ik het heel leuk. Ik had ook weleens bij dressuurwedstrijden gekeken, maar dit was zó anders! Veel gezelliger, leukere proeven ( bij welke dressuur wedstrijd vind je behendigheid of cross?) en dan ook nog die hele camping erbij… Die zomer heb ik nog een paar andere wedstrijden gereden. We deden steeds meer ervaring op en leerden steeds beter met de spanning om te gaan. Helaas overleed Sunna op 10 november vorig jaar plotseling, aan acute koliek. (misschien zet ik het nog wel een keer bij “ode aan”?) Daarna heb ik een tijd getwijfeld of ik wel door wilde gaan met rijden, ik had er allemaal geen zin meer in. Veel mensen adviseerden om wel door te gaan, en toen zijn we toch maar gaan zoeken. In februari kwam Kolka bij ons, een leuke , 6-jarige merrie, die net als Sunna erg enthousiast is onder het rijden. Ze is een grappig paard, en ook met haar ben ik wedstrijden gaan rijden. De eerste keer was in Meijel, en dat deed ze meteen hartstikke goed!

Dit jaar ga ik met m’n zusje Marie mee naar de YouthCamp, waar ik heel veel zin in heb. Veder hoop ik dit jaar nog veel leuke/gezellige wedstrijden te rijden !

 

Ik wil de pen doorgeven aan Michel Venner

De Pen van Anne Holthaus

Bron: 
Anne Holthaus
Anne met Filipus op de Jugend-isi-master
Anne met Filipus op de Jugend-isi-master
Theista
Theista

Hee allemaal!

Ik ben Anne Holthaus en ik ben 16 jaar. Ik woon in Spier samen met mijn ouders en mijn broertje van 14. Voor ik in Spier ging wonen, woonde ik in Wijde Wormer waar mijn ouders een manege hadden. Daar reed ik voor het eerst op onze lespony’s en later kreeg ik in Spier een eigen pony. Ik was 4 jaar toen we hier gingen wonen. Ik reed thuis wel wat op de pony’s van mijn ouders, maar toen ik 10 was kreeg ik mijn eigen IJslander, Filipus. Deze heb ik een aantal jaren gereden en toen ging hij naar mijn broertje. Ik kreeg toen Ósk om wedstrijden mee te rijden. Toen ben ik ook begonnen met lessen.  Dat ging heel goed, maar toen brak ze haar achterbeen. Gelukkig kon ze hieraan geopereerd worden, maar ze moest wel heel lang revalideren en ik wilde wel heel graag het jaar daarna Youth Cup gaan rijden. Om te proberen de Youth Cup toch te halen, heb ik het paardje van mijn moeder een jaar geleend. Met Blanda heb ik uiteindelijk ook de Youth Cup gehaald. De Youth Cup was echt een super week en ik heb hier dan ook veel vrienden gemaakt. Alle mensen van het Nederlandse team spreek ik nog regelmatig en met wedstrijden staan we dan ook allemaal bij elkaar.

Eind vorig jaar hebben mijn moeder en ik van paard geruild en ben ik Filipus weer gaan rijden. Dit seizoen ben ik begonnen met wedstrijden rijden en tot nu toe doet hij het heel erg goed.  Ik ben Filipus weer gaan rijden, omdat ik het heel gaaf vind om vijfgangen te rijden en hij is echt een uitdaging. Hij heeft namelijk een apart karakter, erg lief maar mensen blijven toch heel spannend. Ik heb heel veel plezier met Filipus en ben nu ook begonnen met het inrijden van een kleindochter van hem. Þeista is nu 4 jaar, maar al heel erg makkelijk met alles. Ik heb er nu een paar keer opgezeten en ze is ook al mee geweest als handpaard. Ik ben heel benieuwd hoe ze wordt en hoop dat ze net zo leuk wordt als haar opa.

Ik geef de pen door aan Sophie de Munck.

De pen van Stella Timmerman

Hee iedereen,
 
Mijn naam is Stella Timmerman en ik ben 16 jaar oud. ik ben jarig op 28 julli,
en woon nu 4 jaar in Overloon met mijn broertje jesper van 14 en mijn ouders.
Daarvoor heb ik 12 jaar in de purmer gewoont. Omdat mijn vader in Deurne werkte in 4 uur op een dag in de auto zitten te lang was, zijn we verhuist. Wij hebben thuis altijd ijslanders gehad en daarom was het voor mij ook heel normaal. Ik vond ze wel leuk maar reed eigenlijk nooit.
Pas sind 3 jaar rijd ik nu paard ik ben begonne op Sygin de oude merrie van mijn vader. Daar heb ik maar 1 wedstrijd ooit mee gereden en verder meer voor de lol. Daarna ging ik op Ljufur rijden de oude ruin van mijn vader, daar heb ik 2 jaar wedstrijd mee gereden. mijn allerlaatste wedstrijd met hem was een hele mooie afsluiting en met zijn 23 jaar mocht hij lekker met pension. Toen had ik natuurlijk geen paard mee dus gingen we opzoek naar een nieuwe. Uiteindelijk vonden we bolletj, of eigenlijk Svartbakkur. hij heeft zijn bijnaam bolletje te danken aan het feit dat hij 50 tot 60 kilo moest afvallen. Ik had niet heel veel tijd meer over voor dat het wedstrijd seizoen begon dus ben ik hard gaan trainen. Halverwege mei ben ik mijn vaders hengst, Fridur, gaan rijden. Dit ging eigenlijk heel goed dus ben ik hem blijven rijden. om het moment rijd ik dus 2 paarden Bol, en Fridur. het is wel hard werken want daarnaast zit ik natuurlijk ook nog gewoon op school. ik zit in het 4de jaar van Vwo en doe goed mebest zo dat ik dit jaar weer gewoon over kan.
Gelukkig is het wedstrijd seizoen weer begonnen zodat ik iedereen weer kan zien.
 
Ik wil de pen doorgeven aan Anne Holthaus

De Pen van Demi Brummel

fotograaf: Vera van Praag Sigaar
fotograaf: Vera van Praag Sigaar
fotograaf: Vera van Praag Sigaar
fotograaf: Vera van Praag Sigaar

Hallo Allemaal,

Ik ben Demi Brummel en ik ben 14 jaar. Ik ga jullie iets over mijzelf vertellen. 

Ik woon met mijn ouders en 2 broers nu 7 jaar in Vaassen. Hiervoor woonde wij in 't Harde, maar omdat wij de paarden graag bij huis wouden hebben gingen wij op zoek en kwamen wij hier in Vaassen terecht. 

Ik begon met rijden toen ik 7 jaar was, ik kreeg een hele lieve Shetlander genaamd Mikky, die nu nog steeds bij ons staat. Daar heb ik een hele tijd op gereden, tot ik de C-pony Demi-Beau van mijn broer Fabian kreeg. Dat zij ook Demi heette was een toeval, wij hebben er Demi-Beau van gemaakt. Die heb ik 4 jaar gereden, ze was L2 dressuur met Fabian en ik heb haar toen doorgereden tot de Z1 dressuur. We hebben deze pony 8 jaar gehad en in 2009 verkocht. 

Toen had ik nog een jonge springpony waar Matisse mee was gestopt, Dario, maar die hebben we ook verkocht omdat ik toch liever dressuur reed. Toen wij deze pony's hadden verkocht, kreeg ik mijn IJslander, Mánádis frá Álfsengi. Dit was niet mijn eerste IJslander, ik heb nog op de IJslander die nu van mijn moeder is, Kria gereden. Maar toen vond ik toch de "gewone" paarden leuker en is mijn moeder Kria gaan rijden.

Maar ik had dus Mánádis en nog een dressuur pony Paso Double. Paso hadden wij als twee en een half jarige gekocht, maar was nog erg jong en die is 2 maanden in training geweest. Daarna ben ik haar gaan rijden en zijn we in anderhalf jaar naar de L2 dressuur gereden. 

Maar ik heb dit jaar de keuze gemaakt om te gaan stoppen met de "gewone" pony's en helemaal te gaan voor de IJslanders. Simpelweg omdat ik te weinig tijd heb om twee disciplines te rijden. Aangezien ik nu in het tweede schooljaar van tweetalig-VWO zit, heb ik het druk genoeg. Dus Paso moest worden verkocht. 

Ik heb er wel een nieuwe 5 jarige IJslander bijgekregen, Ástasól frá Fitjum. Deze is bijna het tegenover gestelde van Mánádis en kan er dus een hoop van leren. 

Ik hoop dat ik met mijn 2 toppers iedereen snel weer zie op de wedstrijden, want we hebben er erg veel zin in!

Ik wil de pen graag doorgeven aan Stella Timmerman! 

De Pen van Charlotte White

cursus Maaike
Op cursus bij Maaike Burggrafer
prijsuitreiking NK jeugd
Samen met Demi bij de prijsuitreiking NK Jeugd

Hallo Allemaal,
 
mijn naam is Charlotte White, ik ben 15 jaar en woon samen met mijn ouders en zus in Rijs (Friesland).
Ik begon met rijden toen ik 5 jaar oud was, toen reed ik op een grote witte lipizzaner van vrienden van ons. ik heb tot mijn 7e gewone paarden en pony's en af en toe de ijslander van mijn moeder gereden tot we gingen verhuizen naar het huis waar we nu wonen, hier stapte we verder over op de ijslanders. we gingen van 1 naar 2 ijslanders en van 2 naar 4 en zo door tot de 27 die er nu staan.
Mijn ouders hadden alle 2 een ijslander tot me zus en ik op de 12,5 jarige huwelijk van mijn ouders ook een eigen ijslander kregen, toen viel ik na een half jaar van de ijslander want hij was eigenlijk wat te sterk voor mij. ik kreeg als troost van mijn ouders een shetlander die ik tot mijn 9e heb gereden, ik ging over op een kruising arabier/welsh en een nieuwe ijslander genaamt meyla die 2 paarden heb ik zo'n 3 jaar gereden toen heb ik ze beide verkocht want ik had toch echt de wens om hoger te komen met de ijslanderwedstrijden en daar moet je wat voor over hebben. dat zelfde jaar kreeg ik een Z2 dressuur paard aangeboden om te rijden, dat heb ik gedaan om nog meer dressuur en spring ervaring op te doen. met dat paard ben ik binnen iets meer dan een half jaar naar de L2 dressuur en L springen gereden maar ik vond de 'grote' paarden wel leuk voor erbij maar niet als enigste paard. dus ik kreeg van mijn ouders een nieuwe ijslander de schimmel ruin Silfri frà Hàkoti na een half jaar het dressuur paard en de ijslander samen gereden te hebben besloot ik toch alleen voor de ijslanders te gaan en me te richten op het wedstrijdrijden. ik had gewoon meer met de ijslanderssport, de wedstrijden waren veel gezelliger en je maakte veel sneller vrienden, er was veel minder een gevoel van concurentie en veel meer een plezier gevoel, ik hoop dit jaar samen met mijn ruin te spetteren op horses on ice en vele andere wedstrijden. naast het trainen met mijn paard voor wedstrijden rijd ik thuis veel jonge paarden in en train ik de verkoop paarden. ik vind het erg leuk om dit samen met mijn zus te doen.
 
Nu weten jullie allemaal weer een stukje meer over mij!
ik hoop dat we nog veel lol kunnen hebben op wedstrijden en het niveau in Nederland hoog te houden met het aankomende talent.
 
Ik zou graag de pen willen doorgeven aan talentvol jeugtruiter Demi Brummel.

Lisa

Super Tata
Super Tata
Het was koud
Het was koud
Hoi allemaal!
  
Ik ben Lisa Vermaas. Ik ben 17 jaar oud en ik woon in Geervliet (vlakbij Rotterdam)
Ik ben op 7 jarige leeftijd begonnen met paardrijden op een hele oude pony vlak bij mijn huis. Daarna ben ik naar verschillende maneges gegaan. Op dit moment rij ik nog 1 dressuurpaard erbij omdat ik zo’n groot paard ook nog steeds super gaaf vind!
Toen ik 11 jaar oud was ben ik op een IJslanderstal gaan rijden in Zwartewaal .
Ik heb daar veel les gehad en veel verschillende paarden gereden. Ik heb er nog een jaar stage gelopen en er erg veel van geleerd.
In 2008 ben ik Táta fra Birka gaan rijden.  Een super lieve zwarte merrie van nu 14 jaar oud.
Táta is altijd recreatief gereden. In de winter van 2009 heb ik met een groepje trainingen gevolgd bij Yoni Blom. Ik heb daar ontzettend veel van geleerd en Táta is zo vooruit gegaan. We hebben in 2010 een aantal wedstrijden gereden en dat ging erg goed. Ik hoop dat ik nog lang op haar kan blijven rijden.
Ik ben erg benieuwd hoe mijn ‘ijslander leven’ er over een paar jaar uit ziet. Ik hoop nog veel te leren, veel wedstrijden te rijden, maar vooral ook heel veel plezier hebben met de paarden.
Ik wil de pen graag doorgeven aan de VEELbelovende ruiter Sandra Morineaux.

Bjarny

Zwemmen
Zwemmen - Foto: Antony White
Even pauze
Even pauze
Hee allemaal!        
Dit keer is het mijn beurt om een stukje voor de pen te schrijven!
 
Ik ben Bjarny van der Linden. Ik ben 15 jaar oud en ik woon in Noordwijk aan Zee (vlak bij Leiden)
 Ik rijd ongeveer van af mijn 4e op ‘gewone’ paarden. Op mijn 6e  ging ik op een manege rijden en later kreeg ik een super leuke shetlander als verzorg pony. 
 
In 2005 ging ik op de merrie van mijn moeder rijden, Villimey. Tot vorig jaar heb ik met haar regelmatig wedstrijden gereden. Ik heb veel van haar geleerd en heb veel leuke dingen met haar gedaan zoals zwemmen!
 
Sinds Oktober vorig jaar rijd ik op Grímnir frá Sólskini. Oorspronkelijk het wedstrijd paard van mijn moeder, maar dit jaar mocht ik op hem rijden. Een super leuke uitdaging want Grímnir is een compleet ander paard dan Villimey.
 
Afgelopen winter heb ik de trainingen bij Yoni Blom gevolgd. Onwijs leerzame en gezellige cursussen vooral gericht op wedstrijd rijden.
 
Ik ben heel benieuwd wat de toekomst mij brengt. Ik hoop in ieder geval dat ik nog heel lang (wedstrijden) kan blijven rijden en ik veel plezier kan beleven met IJslanders.
 
Ik geef de pen door aan Lisa Vermaas!

Bo

Wedstrijden met Tyrson
Wedstrijden met Tyrson - Foto: Lisa Vermaas
Wedstrijden met Funi
Wedstrijden met Funi - Foto: Monique Cavens
Hallo allemaal!!
 
Ik ben Bo Cavens. Ik ben 13 jaar en woon in Helmond (Noord-Brabant).
Ik rijd vanaf mijn 6e paard , ik ben begonnen met rijden op een manege daar heb ik gereden tot ik 10 jaar was .
Ondertussen heb ik nog 2 verzorg pony’s gehad de eerste was een shetlander en de tweede een welsh .
Toen de welsh verkocht werd hebben we besloten om naar een eigenpaard te gaan zoeken.
we gingen kijken naar een paard waar mijn moeder en ik samen op konden rijden .
Toen bedachten we ons ineens dat er op ijslanders volwassenen en kinderen konden rijden.
Toen zijn we uitgekomen bij Funi Fra Fölskvi.
We beleven samen veel lol met hem en ik heb hem vaak uitgebracht op wedstrijden .
 
Vorig jaar deed de kans zich voor om dit seizoen met Tyrson Vom Saringhof te rijden , dit vind ik natuurlijk fantastisch .
Ik train heel veel met heel veel plezier , en hoop dat ik me kwalificeer voor de Youth Cup.
 
 
Ik wil de pen graag doorgeven aan de jeugdruiter Bjarny van der Linden.